گرگان ؛ تنها مرکز استانی که کمربندی ندارد !

شهر بی کمربند / کمربندی نیمه کاره دردی را دوا نمی کند !
گرگان ؛ تنها مرکز استانی که کمربندی ندارد !

عملیات اجرایی دورگذر گرگان به کندی پیش می رود و تنها احتمال می رود فاز یک طرح پیشنهادی که کمتر از 50 درصد کل پروژه را دربر می گیرد در سال جاری و یا ابتدای سال آینده به بهره برداری برسد؛ با روند کنونی، اتمام کل پروژه و بهره برداری نهایی از آن...

اختصاصی شمال فردا - با روند شتابان توسعه فیزیکی شهر گرگان در طی دهه های اخیر، بزرگراهی که زمانی نقش کنارگذر و کمربندی را در این شهر ایفا می نمود اکنون با قرار گرفتن در محدوده قانونی شهر به یک معبر شریانی یا بزرگراه درون شهری تغییر یافته است.

مرکز استانی که کمربندی ندارد !

موقعیت خاص گرگان از حیث عملکرد ارتباطی و ترانزیت، قرارگیری در مسیر کریدور شمال شرق به شمال غرب، حوزه ی نفوذ منطقه ای، کارکردهای خاص اداری و سیاسی، عملکرد گذرگاهی و همچنین احداث شهرکهای مسکونی متعدد در حاشیه شمالی شهر و به تبع آن ایجاد کاربریهای متعدد که به اقتضای نیازهای موجود شکل می گیرند، همگی تشدیدکننده بارترافیک عبوری در کمربندی محسوب می شوند؛ مسئله ای که علاوه بر ازدحام بیش از پیش وسائط نقلیه و خودروهای سنگین حمل بار، این امتداد را به قتلگاه شهروندان و محلی برای وقوع سوانح دلخراش بدل کرده است؛ البته از یک محور درون شهری که عملاً با خطوط ارتباطی بین شهری تفاوت چندانی ندارد نمی توان انتظاری بیش از این داشت.

مصوبه ی احداث کمربندی جدید در گرگان، فرآیند بسیار طولانی و پرپیچ و خمی را تا رسیدن به مرحله ی اجرایی سپری نمود. در ابتدا انجام مطالعات مرحله اول و دوم كمربندي گرگان كه در سال ۱۳۷۶ از مبدأ قبل از روستاي انجيراب در محور گرگان ـ بهشهر آغار و در محدوده ۴ كيلومتری قبل از جلين به محور آزادشهر ـ گرگان ختم مي گرديد به تصويب رسيده بود، اما براساس درخواست مسؤولين محلی، محور انجيراب - اميرآباد - سرخنكلاته به عنوان دورگذر گرگان در جلسه امور زيربنايي مسؤولان استان پيشنهاد شد و مطالعات آن توسط مشاور مربوطه انجام پذیرفت.

کلنگ آغاز عملیات اجرایی کمربندی جدید گرگان در آذرماه 88 توسط رئیس مجلس شورای اسلامی به زمین زده شد و آذرماه سال 90 نیز به عنوان زمان بهره برداری از پروژه تعیین گردید. اینک روز شمار احداث دورگذر جدید خاتمه یافته است و همچنان مرکز استان گلستان از وجود یک کمربندی ایمن و کارآمد بی بهره است.

عملیات اجرایی دورگذر گرگان به کندی پیش می رود و تنها احتمال می رود فاز یک طرح پیشنهادی که کمتر از 50 درصد کل پروژه را دربر می گیرد در سال جاری و یا ابتدای سال آینده به بهره برداری برسد؛ با روند کنونی، اتمام کل پروژه و بهره برداری نهایی از آن زمان بیشتری را می طلبد. بی شک طولانی تر شدن دوره زمانی اجرای طرح به معنای وقوع سوانح و تحمیل هزینه ها و خسارات بیشتر بر شهروندان است؛ هزینه ها و اتفاقات ناگواری که می توان با جذب و تخصیص اعتبارات موردنیاز و تسریع عملیات عمرانی دورگذر جدید از میان برداشت.

کمربندی یا کنارگذر مشترک؟!

چگونگی مسیر یابی کمربندی جدید گرگان نیز قابل تأمل است. بر اساس طرح و نقشه پیشنهادی، این محور با طول 54 کیلومتر از حوالی سرخنکلاته(شرق گرگان) آغاز می شود و پس از قطع بزرگراه گرگان – آق قلا با مسافتی نسبتاً طولانی به سمت غرب امتداد یافته و در محدوده غربی شهر کردکوی به محور اصلی(جاده گرگان – ساری) متصل می شود. با اجرای این طرح، گرگان و کردکوی دارای یک کمربندی خواهند شد؛ آنچه که مجریان پروژه نام "کنارگذر مشترک" را بر آن نهاده اند.

با توجه به اینکه معابر پیرامونی هر دو شهر گرگان و کردکوی اکنون بارترافیک برون شهری و ترانزیتی را به دوش می کشند و همچنین در نظر گرفتن فاصله این دو شهر، اصلاح طرح پیشنهادی و احداث کمربندی های مستقل و جداگانه برای دو شهر گرگان و کردکوی منطقی تر به نظر می رسد.

کمربندی نیمه کاره دردی را دوا نمی کند !

درباره کمربندی یا دور گذر جدید انتظار می رود که نه به طور ناقص و مرحله به مرحله، بلکه پس از اتمام و اجرای تمامی اجزا و عناصر مورد نیاز یک کمربندی همچون اجرای فضای سبز حاشیه و پیرامون مسیر، دوربرگردانهای ایمن همراه با باندهای افزایش و کاهش سرعت، روگذرها و زیرگذرهای استاندارد در محل تقاطع ها، نصب کامل گارد ریل و اجرای کامل تأسیسات روشنایی طول مسیر، آنگاه افتتاح و مورد بهره برداری قرار گیرد

- - , .

برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان تاريخ: شنبه 17 بهمن 1394 ساعت: 22:38